Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

Review προημιτελικών και Preview ημιτελικών




Οι προημιτελικοί τελείωσαν, τα ζευγάρια των ημιτελικών είναι πλέον γεγονός και το Eurobasket 2009 έχει μπει στην τελική του ευθεία. Πάμε να δούμε τι είδαμε στους προημιτελικούς και τι αναμένεται να δούμε στους ημιτελικούς.

Σερβία-Ρωσία 79-68

Ο πρώτος, χρονικά, προημιτελικός ήταν και αυτός με το ξεκάθαρο φαβορί. Κανένας δεν πίστευε ότι οι Ρώσοι θα μπορούσαν να κάνουν τη ζημιά στην καλοδουλεμένη και ενθουσιώδη ομάδα του Dusan Ivkovic. Έτσι κι έγινε. Οι Ρώσοι, μπήκαν καλύτερα από τους Σέρβους στην αρχή του αγώνα και με ψυχαραιμία και το McCarty σε καλή μέρα βρέθηκαν μπροστά με 3 πόντους στη λήξη του πρώτου δεκαλέπτου. Η αντίδραση της Σερβίας, ωστόσο, ήταν αναμενόμενη. Με ένα σερί 17-0 στη δεύτερη περίοδο άνοιξαν το ρυθμό τους και αφήσαν πίσω τους χωρίς ποιότητα και ηγέτη Ρώσους. Ο Ivkovic αντιλήφθηκε το καταστροφικό παιχνίδι των τελευταίων, επικεντρωμένο στη δύναμη και στα αθλητικά προσόντα, έβγαλε τους "ντελικάτους" Milos Teodosic και Nenad Krstic και πέρασε στον αγώνα τον Perovic, τον Paunic, το Markovic και το Macvan καταφέρνοντας έτσι να χτυπήσει τους αντιπάλους στο παιχνίδι τους. Σε αυτό συνέβαλε τα μέγιστα ο Kosta Perovic (13pts 4rebs 1b) και φυσικά ο φοβερός και τρομερός Uros Tripkovic (18pts με 4/6 τρίποντα). Κάπου εκεί το παιχνίδι είχε αρχίσει να κρίνεται. Οι Ρώσοι πήγαν να κάνουν ένα μικρό comeback στο τέλος του αγώνα, τα τρίποντα του Teodosic ωστόσο τους έκοψαν την όρεξη και πλέον θα περιοριστούν στις θέσεις 5-8.

Ελλάδα-Τουρκία 76-74

Το ματς της Ελλάδας με την Τουρκία ξέραμε από πριν ότι θα ήταν ένα μεγάλο παιχνίδι. Οι προσδοκίες μας ανταμείφθηκαν και ο αγώνας ήταν συναρπαστικός στην εξέλιξή του ενώ η ευτυχής για την Ελλάδα κατάληξή του άφησε ένα χαμόγελο στα χείλη όλων μας. Συγκεκριμένα, στα πρώτα λεπτά δεν μπήκαμε πολύ καλά, ήμασταν αγχωμένοι μέχρι να βρούμε τα πατήματά μας στο γήπεδο και αυτό αποτυπωνόταν στις επιθετικές μας προσπάθειες. Όσο πέρναγε η ώρα, ωστόσο, παίζαμε καλύτερη άμυνα, αρχίσαμε να κυριαρχούμε στα rebounds και ως εύλογη συνέπεια ανέβηκε και η επιθετική μας συγκομιδή. Στη συνέχεια του ματς φαινόταν να έχουμε τον έλεγχο, αντιδρούσαμε καλά στις διάφορες παραλλαγές ζώνης του Tanievic και προσπαθούσαμε να τη σπάσουμε από μέσα με το Σοφοκλή Σχορτσιανίτη, ο οποίος έφθειρε πολύ τους ψηλούς της Τουρκίας και τους έβγαλε νωρίς εκτός παιχνιδιού. Η συνέπεια του μάλιστα και από τη γραμμή των βολών ήταν άκρως βοηθητική. Και ενώ οι 2 ομάδες σκοράρανε σε κάποιο σημείο μόνο με τρίποντα, ο Hedo Turkoglu και ο Εrsan Ilyasova βρίσκονταν στον πάγκο της Τουρκίας. Η Ελλάδα, όμως, κλωτσούσε συνεχώς τις ευκαιρίες να ξεφύγει στο σκορ και οι αναπληρωματικοί Τούρκοι και κυρίως ο Onan δημιουργούσαν πολλά προβλήματα. Η συνέχεια του ματς ήταν εύκολο να προβλεφθεί.

Όσοι από εμάς παρακολουθούμε ΝΒΑ, ξέραμε ότι στο τέλος όταν η μπάλα θα έκαιγε, ένας μόνο Τούρκος μπορούσε να υψώσει ανάστημα, ο Turkoglu. Μοιραία, λοιπόν, ο ξεκούραστος Hedo μπήκε και με προσπάθειες που φαίνονταν τραβηγμένες στα μάτια των περισσότερων, αλλά στην πραγματικότητα είναι κινήσεις που κάνει καθημερινά στις ΗΠΑ ειδικά στα κρίσιμα, άνοιξε την ψαλίδα για την Τουρκία (11 από τους 14 τελευταίους πόντους της) και προβλημάτισε την ελληνική άμυνα. Πάνω που το παιχνίδι, ωστόσο, ήταν έτοιμο να χαθεί από τα χέρια μας μίλησε ο ηγέτης της Ελλάδας, ο Βασίλης Σπανούλης. Με drives, κερδισμένα fouls και φυσικά το κρίσιμο kick-out στο τρίποντο για τον Πρίντεζη (το οποίο έκοψε για λίγο την ανάσα όλων, καθώς τα χέρια του παίχτη της Μάλαγα δεν έμοιαζαν και τα πιο σίγουρα εκείνη τη στιγμή) ο Kill the Bill (όπως είχε πει και ο Βασίλης Σκουντής) πήρε από το χέρι την Ελλάδα και μας έφερε πάλι πάνω από τους Τούρκους. Όταν, όμως, ο κατά τα άλλα καλός Νίκος Ζήσης έχασε την πρώτη βολή στο τέλος του ματς, τότε η πρόκριση στα ημιτελικά απομακρύνθηκε ξανά. Ο Arslan με ένα αναπάντεχο και πολύ καλό play, κατάφερε να σκοράρει σε νεκρό χρόνο και έστειλε το ματς στην παράταση. Εκεί μίλησε πάλι ο Σπανούλης με 2 φοβερά τρίποντα, που μπορεί στην Ευρώπη να φαίνονται μακρινά, δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι ο V-Span μετά από ένα χρόνο στο ΝΒΑ έχει συνηθίσει να σουτάρει από πίσω από τα 7,25 και μάλλον πρέπει να τον ευγνωμονούμε για αυτό. Μετά από τις καλές άμυνες του Πρίντεζη, που πήρε (ορθά) πολύ χρόνο συμμετοχής χθες, και τον οίστρο του Σπανούλη το ματς φαινόταν να καθαρίζει υπέρ μας. Κάποια τραγικά παιδαριώδη λάθη (απόρροια των 40 και άνω λεπτών που αγωνίστηκαν πολλοί παίχτες μας και του άγχους για τη νίκη), όμως, πήγαν να μας ρίξουν στο καναβάτσο. Ευτυχώς το σουτ του Arslan, μετά από ακόμα μια χαμένη βολή του Ζήση, βρήκε σίδερο και το φάντασμα του Παναγιώτη Γιαννάκη, το οποίο πλανιόταν πάνω από το Κατοβίτσε φωνάζοντας "Υπομονή, Μην κοιτάτε το χρονόμετρο", μπόρεσε πλέον να αναπαυθεί ήσυχο. Κάπου εκεί τελείωσαν τα αγωνιστικά και άρχισαν τα γραφικά περί ελληνικής μαγκιάς, καρδιάς, εκδίκησης για την Τουρκοκρατία και όλα τα συναφή.

Συνολικά, τώρα, MVP αναμφίβολα ήταν ο Βασίλης Σπανούλης με 23 πόντους, 6/9 τρίποντα, 7 αssists αλλά και 7 λάθη. Πίσω του ο Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, που άνοιξε τη ζώνη και έβγαλε εκτός τους Τούρκους ψηλούς. Σημαντική παρουσία είχαν και ο Αντώνης Φώτσης (11pts 13rebs), ο Γιάννης Μπουρούσης παρά τα 0/5 τρίποντα, ο Νίκος Ζήσης (14pts 7rebs 1ast 2stls) και φυσικά ο Γιώργος Πρίντεζης που έκανε συγκλονιστική εμφάνιση στα τελευταία λεπτά τόσο αμυντικά πάνω στον Turkoglu όσο και επιθετικα με ένα τρίποντο και μια φοβερή assist. O Jonas Kazlauskas πάλι δεν εμπιστεύθηκε όλο το roster του, γεγονός που μπορεί να μας στοιχίσει στον ημιτελικό αφού απέναντι στους ξεκούραστους Ισπανούς, εμείς θα έχουμε πιο βαριά πόδια. Το 10/27 στα τρίποντα, εξάλλου, δεν είναι ένα καλό ποσοστό αλλά ελέω νίκης μπορεί να παραβλεφθεί. Όσον αφορά την πολυσυζητημένη άμυνα στα τελευταία δευτερόλεπτα και στην επιλογή για μη foul, έχουμε να πούμε ότι μια καλή ομάδα που προηγείται για 2 πόντους δεν κάνει foul και στηρίζεται πάντα στην άμυνά της. Στην κανονική διάρκεια δεν αφήσαμε το τρίποντο και δεχτήκαμε τελικά το καλάθι χάρη στην ευελιξία και στην ταχύτητα του Arslan. Στην παράταση τον εξαναγκάσαμε με καλή άμυνα σε ένα αγχωμένο και κακό σουτ και βγήκαμε νικητές. Το να κάνεις foul εκεί μπορεί να έχει δυσάρεστες συνέπειες σε περίπτωση χαμένου αμυντικού rebound, καλαθιού+foul κλπ. Συνεπώς, όπως είπε και ο Γιάννης Σφαιρόπουλος μετά τη λήξη του αγώνα, θελήσαμε να βασιστούμε στην καλή μας άμυνα και τα καταφέραμε.

Ισπανία-Γαλλία 86-66

Αυτό που πολλοί περίμεναν ότι θα αποτελούσε μία αμφίρροπη μάχη για την είσοδο στους "4" εξελίχθηκε τελικά σε μία πανεύκολη επικράτηση των Ισπανών, που εκτέλεσαν στην εντέλεια τις δύο κρίσιμες απαιτήσεις-αποστολές του παιχνιδιού. Αρχικά περιόρισαν (με αρκετά σκληρή άμυνα κυρίως από το Rubio) και εκνεύρισαν σε πολύ μεγάλο βαθμό τον Parker και στη συνέχεια τάιζαν συνεχώς την μπάλα στο Gasol, ο οποίος δεν είχε πρόβλημα να φορτώσει το καλάθι των Γάλλων με μπόλικους πόντους (28 για την ακρίβεια), εκμεταλλευόμενος την απίστευτη απόφαση του Collet να αναθέσει τη φύλαξή του στον undersized Florent Pietrus. Ο Rudy συνεπικουρούσε, οι Γάλλοι έκαναν το ένα παιδαριώδες λάθος μετά το άλλο απέναντι στην ασφυκτική ισπανική άμυνα και η διαφορά ανέβαινε συνεχώς, επιτρέποντας στους βασικούς Ισπανούς να ξεκουραστούν κάπως στην τελευταία περίοδο. Ελπίζουμε αυτό, συν το γεγονός ότι είχαν μία μέρα ξεκούρασης παραπάνω, να μην αποβεί καθοριστικός παράγοντας σήμερα απέναντι στην Ελλάδα, αν και πολύ φοβόμαστε ότι έτσι θα γίνει.

Σλοβενία-Κροατία 67-65

Το παιχνίδι αυτό προϊδέαζε για μία μεγάλη έκπληξη στο πρώτο ημίχρονο, όπου οι Κροάτες ήταν φοβερά αποτελεσματικοί στην επίθεση (47 πόντοι με πρωτοστάτη τον Ukic) και οι Σλοβένοι έδειχναν την παραδοσιακή ανεπάρκειά τους σε προημιτελικούς, υποπίπτοντας σε πολλά λάθη και κακές επιλογές. Ελάχιστα πριν το ημίχρονο όμως, μία απονεννοημένη τεχνική ποινή που δέχτηκε ο Popovic αποσυντόνισε πλήρως την Κροατία, με τη διαφορά να πάει από το +12 στο +7 και τους Σλοβένους να μπαίνουν στο δεύτερο μισό διατηρώντας αυτό το momentum. Εκεί τα πράγματα διευκολύνθηκαν από το τραγικό (με μεγάλη ευθύνη του Repesa) 3ο δεκάλεπτο των Κροατών (κατά το οποίο σκόραραν μόλις 3 πόντους!), που προκλήθηκε από την άριστη άμυνα της Σλοβενίας που με καίριο collapsing έκλεινε κάθε διάδρομο προς το καλάθι της.

Παρόλα αυτά, το παιχνίδι συνέχιζε να είναι κλειστό, με τους Σλοβένους να είναι επίσης μπλοκαρισμένοι με μόνο τον εκπληκτικό Lorbek να αποτελεί σταθερή πηγή σκοραρίσματος. Στην 4η περίοδο οι Κροάτες επιχείρησαν να ακουμπήσουν την μπάλα στους ψηλούς, με τους Vujcic και Nicevic να δημιουργούν καταστάσεις που κράταγαν την Κροατία μέσα στη διεκδίκηση της νίκης. Οι συνήθεις, όμως, κακές και τραβηγμένες επιλογές του Ukic σε τέτοια σημεία δε τους επέτρεπαν να περάσουν μπροστά, με τη χαριστική βολή να έρχεται αρχικά από δύο clutch τρίποντα του Slokar και τελικά από το dagger καλάθι του Nachbar στα 15 δευτερόλπετα πριν τη λήξη, και αφού είχε προηγηθεί ένα σουτ για 3 με πολύ κακές προϋποθέσεις για την ισοφάριση από το Zoran Planinic.


Ελλάδα-Ισπανία

Φτάνουμε λοιπόν στο σημερινό ημιτελικό κόντρα στην Ισπανία. Ο κακός μας δαίμονας των τελευταίων χρόνων βρίσκεται πάλι απέναντί μας. Οι Ισπανοί αποτελούν και πάλι το απόλυτο φαβορί, έχουν βρει ρυθμό στα τελευταία ματς και κάνανε πάρτυ με τη Γαλλία. Το ότι έχουν αδυναμίες είναι δεδομένο. Δεν πρέπει, ωστόσο, να παρασυρόμαστε από τις κακές τους εμφανίσεις στην πρώτη φάση. Πλέον έχουν βρει τον εαυτό τους, ο Gasol και ο Rudy είναι σε καλή κατάσταση μετά τους τραυματισμούς τους και μας περιμένουν με μεγάλη αυτοπεποίθηση διψασμένοι για το χρυσό μετάλλιο. Υπερέχουν σίγουρα στις θέσεις "2" και "3" ενώ είναι και πολύ δυνατοί στη frontline, αφού ακόμα και ο Marc Gasol μετά τον ένα χρόνο του στο ΝΒΑ φαίνεται ποιοτικότερος από το Γιάννη Μπουρούση για παράδειγμα, ο οποίος εξακολουθεί να μη δουλεύει το παιχνίδι κοντά στο καλάθι και αναλώνεται μόνο σε hooks ή σουτ από την περιφέρεια. Για να τους χτυπήσουμε, πρέπει να πάμε σε αργό παιχνίδι με σίγουρες επιλογές (όπως λέμε ότι θα κάνουμε εδώ και 3 χρόνια), να παίξουμε πολύ καλή άμυνα πάνω στον Pau Gasol (ο Γλυνιαδάκης μπορεί να μην έχει παίξει καθόλου, αλλά αποτελεί τον καλύτερο post defender της ομάδας και ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να παίξει σε αυτό το ματς) και να πιέσουμε το Rubio ελπίζοντας ότι θα κάνει λάθη απειρίας. Τα προγνωστικά δεν είναι υπέρ μας, αλλά αυτό μπορεί να λειτουργήσει και ευεργετικά ειδικά αν μείνουμε κοντά στο σκορ. Δεν πρέπει, τέλος, να εκνευριστούμε από πιθανές τεχνικές των Ισπανών (flopping, trash talking κλπ) και είναι απαραίτητο να είμαστε σοβαροί, με σωστές επιλογές στην επίθεση, ειδικά απέναντι στη ζώνη που θα παίξουν οι Ίβηρες. Η Ισπανία είναι αναμφισβήτητα καλύτερη ομάδα από εμάς, δεν πρέπει όμως να τους φοβηθούμε αλλά να παίξουμε έξυπνα και αποτελεσματικά και τότε ίσως αύριο να μιλάμε για ένα θρίαμβο της Εθνικής μας ομάδας.

Σλοβενία-Σερβία

Οι Σέρβοι πάνε στον ημιτελικό με τη Σλοβενία χωρίς άγχος. Έχουν εξασφαλίσει τη συμμετοχή τους στο Mundobasket 2010, θα έχουν δύο ευκαιρίες για ένα μετάλλιο και η πορεία τους κρίνεται μέχρι στιγμής άκρως επιτυχημένη. Μη νομίζετε, όμως, ότι θα παίξουν χωρίς φιλοδοξίες και αξιώσεις. Μέσα από αυτά τα παιχνίδια καταξιώνεται μια ομάδα και ο Duda δεν πρόκειται να αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Η έλλειψη εμπειρίας, βέβαια, των παικτών του θα πρέπει να τον ανησυχεί, καθώς είναι ερωτηματικό το πως θα αντιδράσουν σε μία close game κατάσταση στο τέλος, συνυπολογίζοντας και το ολικό blackout τους στο παιχνίδι εναντίον των Τούρκων.

Οι Σλοβένοι δεν έχουν πλέον στη διάθεσή τους τον Goran Dragic που τραυματίστηκε, επιπλέον παίξανε ένα σκληρό ματς χθες με τους Κροάτες και δε θα έχουν την απαραίτητη ξεκούραση καθώς οι ηγέτες Jaka Lakovic και ο Erazem Lorbek, για παράδειγμα, συμπλήρωσαν σχεδόν 40 λεπτά ο καθένας κόντρα στην Κροατία. Από το Lorbek θα πρέπει να περιμένουμε άλλο ένα πολύ καλό και παραγωγικό παιχνίδι. Το αν θα επαναλάβει την εμφάνιση κόντρα στους Κροάτες θα είναι ευθύνη των Velickovic, Bjelica και Macvan. Με ενδιαφέρον, επίσης, αναμένεται το matchup Teodosic-Lakovic, με το Jaka να έχει βραχεία κεφαλή λόγω της μεγαλύτερης εμπειρίας του από τέτοια παιχνίδια. Ο ενθουσιασμός του Milos, όμως, μπορεί να αποβεί καθοριστικός.

Θα δούμε πολλά τρίποντα, πολλά postups από Lorbek και Krstic και συνεχές rotation από Ivkovic και Zdovc. Η μεγαλύτερη ποιότητα του Duda σε σχέση με του Jurij πιστεύουμε ότι εξισορροπεί το ελαφρό αγωνιστικό πλεονέκτημα των Σλοβένων και μας κάνει να αναμένουμε έναν αμφίρροπο αγώνα.

Μ.Π. & Β.Α.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου