A1 Game of the Week: 6η αγωνιστική

Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ 83-78

Ο ΠΑΟΚ φέτος δεν έχει ξεκινήσει καλά το πρωτάθλημα. Βρίσκεται στην προτελευταία θέση με μόλις 1 νίκη σε 6 παιχνίδια και με βάση τα στατιστικά η χρονιά προμηνύεται πολύ κακή. Όσοι, ωστόσο, έχουν παρακολούθησει τα παιχνίδια της ομάδας θα έχουν καταλάβει ότι η κατάσταση δεν είναι τόσο τραγική, το αντίθετο μάλιστα. Ο ΠΑΟΚ έχει παίξει με τον Πανελλήνιο, τον Άρη, το Μαρούσι, τον Ολυμπιακό, την Καβάλα και τον Παναθηναϊκό. Μπορούμε να πούμε, δηλαδή, ότι έχει δώσει αγώνες με τις 5 καλύτερες ομάδες του πρωταθλήματος και την Καβάλα. Η ήττα από την τελευταία, σίγουρα αφήνει αρνητικές εντυπώσεις, όμως πιστεύω ότι δεν μπορεί να αμαυρώσει την εμφανή δουλειά που γίνεται στη Θεσσαλονίκη.

Και αυτό το Σαββατοκύριακο ο ΠΑΟΚ συμμετείχε στο Game of the Week και είχε ως αντίπαλο τον Παναθηναϊκό. Όσοι περίμεναν μια εύκολη επικράτηση των πράσινων, δε δικαιώθηκαν και οι Θεσσαλονικείς πίεσαν αφόρητα τους πρωταθλητές Ευρώπης μέσα στο ΟΑΚΑ, κυνήγησαν τη νίκη και διαμαρτύρονται για αμφιλεγόμενες αποφάσεις των διαιτητών προς το τέλος του ματς, οι οποίες όπως λένε καθόρισαν το απότελεσμα.

Το παιχνίδι δεν ξεκίνησε εντυπωσιακά και ο Παναθηναϊκός είχε μια μικρή διαφορά στο πρώτο δεκάλεπτο. Στη συνέχεια, όμως, οι φιλοξενούμενοι ανέβασαν ρυθμό και ποσοστά ευστοχίας από την περιφέρεια και κατάφεραν να περάσουν μπροστά. Εξαιρετικός ήταν σε αυτό το διάστημα ο Χρήστος Ταπούτος, γρήγορο tempo έδινε ο Γιάννης Δεμερτζής, ενώ και οι δύο Αμερικανοί, Kenny Gregory και Chris Monroe πρωταγωνιστούσαν στο προβάδισμα που είχε αποκτήσει η ομάδα τους μέχρι το τέλος του ημιχρόνου. Οι παίκτες του Παναθηναϊκού, ωστόσο, μπήκαν δυναμικά στην 3η περίοδο και έδειχναν αποφασισμένοι να καθαρίσουν το ματς. Κατάφεραν να περάσουν εκ νέου μπροστά χάρη στη μεγάλη βελτίωση της αμυντικής τους προσπάθειας και στον επιθετικό οίστρο του Δημήτρη Διαμαντίδη (χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι ο αρχηγός παραμέλησε την άμυνα αφού είχε 3 κλεψίματα και 1 τάπα). Και ενώ είχε παγιωθεί μια διαφορά της τάξης των 5-8 πόντων και ο ΠΑΟΚ είχε χάσει πολύ από τον ενθουσιασμό του και δεν έπαιρνε τα σουτ και γενικότερα τις ατομικές προσπάθειες που τον είχαν κρατήσει στο παιχνίδι και δημιουργούσαν μεγάλο πρόβλημα στον Παναθηναϊκό, ήρθε ένα σερί 8-0 προς το τέλος του παιχνιδιού από τη μεριά των φιλοξενούμενων, βάζοντάς τους έτσι και πάλι στη διεκδίκηση του αγώνα. Οι πράσινοι κατάφεραν τελικά, πάντως, να διατηρήσουν τη νίκη χάρη στις σωστές επιθετικές τους επιλογές και την εμπειρία τους.

Ο ΠΑΟΚ, ωστόσο, διαμαρτύρεται έντονα για μερικές αποφάσεις των διαιτητών στα τελευταία λεπτά του αγώνα. Δε μας αρέσει η διαιτητολαγνεία, ειδικά στο βαθμό που γίνεται στην Ελλάδα και για αυτόν το λόγο δε θα προβούμε σε μακρόσυρτες αναλύσεις όσον αφορά τα σφυρίγματα των διαιτητών. Συγκεκριμένα, οι Θεσσαλονικείς διαμαρτυρήθηκαν αρχικά για ένα κόψιμο του Φώτση, το οποίο έγινε με το σκορ στο 78-76 και ύστερα από προσπάθεια του θετικότατου Λάζαρου Παπαδόπουλου (9 πόντοι, 7 rebounds). Δεν είχαν δίκιο καθώς η μπάλα δεν έχει μπει στο καλάθι αλλά περιστρέφεται πάνω σε αυτό. Στη συνέχεια, μπορούμε να πούμε ότι το foul που σφυρίζεται εις βάρος του Todor Gecevski και στέλνει το Διαμαντίδη στις βολές, είναι αρκετά αυστηρό. Η φάση, όμως, που συγκέντρωσε τις περισσότερες διαμαρτυρίες και δικαίως, ήταν το καθαρό foul του Nicholas (ύστερα από εντολή του Obradovic για να μη ρισκάρει να δεχτεί τρίποντο) πάνω στο Μοnroe, το οποίο οι διαιτητές δεν είδαν στερώντας έτσι κάθε ελπίδα από την ομάδα της Θεσσαλονίκης.

Στα καθαρά αγωνιστικά, η ευστροφία του Διαμαντίδη (22 πόντοι, 11/13 βολές) που έψαχνε την επαφή για να πάει στις βολές (αλλά και η ευστοχία του από εκεί) ήταν καθοριστική, όπως και οι 11 πόντοι του Σπανούλη (με ένα πολύ κρίσιμο τρίποντο στο τέλος). Στον αντίποδα, οι Kenny Gregory (21 pts, 6 rebs) και Chris Monroe (20 pts) πήραν πολλές πρωτοβουλίες στην επίθεση, ενώ ο Παπαδόπουλος φαίνεται να βρίσκει ρυθμό. Ο ΠΑΟΚ, με παρακαταθήκη πλέον τις καλές εμφανίσεις του σε αυτούς τους δύσκολους αγώνες, συνεχίζει με άλλο αέρα στο πρωτάθλημα και μένει μόνο να δικαιώσει τις προσδοκίες μας για καλή πορεία. Ο Παναθηναϊκός από την άλλη, προβληματίζει λίγο με τα κενά διαστήματα που παρουσιάζει στην απόδοσή του κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, αλλά και με τα πολλά χαμένα rebounds (24, έναντι 36 του ΠΑΟΚ) και καλείται να βρει άμεσα τις απαραίτητες λύσεις, γιατί ειδικά στο πρωτάθλημα οι εκπλήξεις απαγορεύονται.

MVP: Δημήτρης Διαμαντίδης

Stats

Όλα βάσει προγράμματος...

Χθες έλαβαν χώρα οι 3 από τους 4 προημιτελικούς του Κυπέλλου Ελλάδας. Εκπλήξεις δεν υπήρξαν και έτσι Άρης, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός προκρίθηκαν στους ημιτελικούς και περιμένουν να δουν ποιος θα νικήσει στο Ηρακλής-Πανιώνιος την επόμενη βδομάδα και θα συμπληρώσει την τετράδα.

Άρης-Μαρούσι 75-63

Στον πρώτο προημιτελικό είχαμε ένα από τα κλασικά derby των τελευταίων χρόνων (συνήθως για το ποιος θα βγει στην Euroleague) μεταξύ του Άρη και του Αμαρουσίου. Ο "αυτοκράτορας" ξεκίνησε δυνατά, πήρε μια μεγάλη διαφορά χάρη στην ευστοχία του από τη γραμμή του τριπόντου και στον εκνευρισμό της ομάδας των βορείων προαστίων. Από εκεί και πέρα, προσπάθησε να διατηρήσει αυτή τη διαφορά και να κατακτήσει τη νίκη. Το Μαρούσι, ωστόσο, παρά το πρώτο κακό ημίχρονο, επιχείρησε να επιστρέψει στο ματς και τα κατάφερε προς το τέλος του παιχνιδιού. Κάποια νεύρα, όμως, σε συνδυασμό με ορισμένες κακές επιλογές στην επίθεση, του στέρησαν την ολική επαναφορά και επέτρεψαν στον Άρη να ανοίξει πάλι το ρυθμό και να ξεφύγει στο σκορ. Από τον τελευταίο ξεχώρισε ο Νίκος Χατζηβρέττας (20 πόντοι), ο οποίος φαίνεται να έχει θυμηθεί τον καλό scorer εαυτό του από όταν ήταν στον Ηρακλή και με κρίσιμα σουτ στο τέλος και πολλή ψυχραιμία στις βολές οδήγησε εκ του ασφαλούς τον Άρη στα ημιτελικά, όπου θα αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό. Ακολούθησαν σε απόδοση ο Andrew Betts και ο Νίκος Μπάρλος με 14 πόντους έκαστος. Από το μέτριο Μαρούσι, κανένας δεν είχε εμφάνιση άξια συγχαρητηρίων αλλά αν έπρεπε να διαλέξουμε τους διακριθέντες, τότε αυτοί θα ήταν ο Igor Milosevic (12 πόντοι) και ο Jared Homan (13 πόντοι). Κατά τη γνώμη μας, το παιχνίδι κρίθηκε στη μεγάλη διαφορά που πήρε ο Άρης νωρίς και η οποία έκανε το Μαρούσι να κυνηγάει από την αρχή. Επιπλέον υπήρξαν αρκετές διαμαρτυρίες από τους φιλοξενούμενους για μερικά σφυρίγματα των διαιτητών, ειδικά για τα πολλά αντιαθλητικά fouls και τεχνικές ποινές που χρεώθηκαν σε αυτούς. Μερικές από αυτές ήταν δικαιολογημένες εκ πρώτης όψεως, η έλλειψη replay ωστόσο εκ μέρους της κρατικής τηλεόρασης δε μας επέτρεψε να έχουμε μια πιο ξεκάθαρη εικόνα. Γενικά, στην αρχή της σαιζόν το Μαρούσι παρουσιάζεται ελαφρά "ζαλισμένο" από την 1η συμμετοχή του στην Euroleague και είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορεί να πορευτεί με επιτυχία σε 2 (ή και 3 αν συμπεριλάβουμε το Κύπελλο) τόσο σημαντικές διοργανώσεις. Επιπλέον, φαίνεται ότι στα ματς εντός συνόρων οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα έχουν το άγχος να αποδείξουν ότι αξίζουν να θεωρούνται 3η καλύτερη ομάδα πίσω από τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό και αυτό αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα στην προσπάθειά τους.

Για να έχει καλύτερη συνέχεια το Μαρούσι, θα πρέπει να καλύψει τις αδυναμίες του στη frontline, να ανέβασουν την απόδοση τους μερικοί παίκτες-βαρόμετρα (όπως ο τραγικός χθες Πελεκάνος και ο μέτριος Καϊμακόγλου) και να παίξει το μπάσκετ που έπαιζε τόσα χρόνια και το οποίο δεν καταβαλλόταν από άγχος για το αποτέλεσμα και νεύρα και απογοήτευση αν κάτι πήγαινε στραβά.

ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός 70-82

Μετά το Αλεξάνδρειο, δεν πήγαμε πολύ μακριά καθώς ο δεύτερος προημιτελικός έγινε στην Πυλαία μεταξύ του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού. Ο τελευταίος κέρδισε το αξιόμαχο σύνολο του Σούλη Μαρκόπουλου πολύ πιο δύσκολα απ' όσο θα περίμενε. Παρά το καλό ξεκίνημα του ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός αντέδρασε και κατάφερε να προηγηθεί μέχρι και 11 πόντους κάνοντας το γήπεδο να σιγήσει για λίγο και εμάς να πιστέψουμε ότι κάπου εκεί τελείωσε το ματς. Για μια ακόμα φορά, ωστόσο, ήρθε ένα νεκρό διάστημα κατά το οποίο ο ΠΑΟΚ έτρεξε σερί 23-4, η Πυλαία πήρε φωτιά, ο Γιαννάκης έμοιαζε υπνωτισμένος/πελαγωμένος και τα τρίποντα του Ολυμπιακού έβρισκαν μόνο σίδερο. Εκεί άλλαξε η ροή του παιχνιδιού, οι ερυθρόλευκοι αγχώθηκαν καθώς το ματς στράβωνε και το κάζο του αποκλεισμού πλησίαζε, οι παίκτες του ΠΑΟΚ αντλούσαν ψυχολογία από την εξέδρα τη στιγμή που οι αντίστοιχοι του Ολυμπιακού "αντλούσαν" μπουκάλια και γενικά η ατμόσφαιρα προϊδέαζε για έκπληξη. Αντίθετη άποψη είχαν, ωστόσο, ο Θοδωρής Παπαλουκάς (4pts, 12asts!), ο οποίος ίσως θα πρέπει να αναλάβει τη θέση του προπονητή και εκτός γηπέδου χάρη στο μαεστρικό τρόπο που καθοδηγεί την ομάδα και αξιοποιεί τους συμπαίκτες του εντός παρκέ, ο Γιάννης Μπουρούσης (19pts, 9rebs) ο οποίος εξέθεσε τη frontline του ΠΑΟΚ (που θα βελτιωθεί πάντως με τον πολυαναμενόμενο Λάζαρο Παπαδόπουλο), ο Linas Kleiza (21pts) που αν συνεχίσει έτσι θα τελειώσει εύκολα τη σεζόν με 20 πόντους μέσο όρο και ο θρασύς για ακόμα μια φορά Milos Teodosic (15pts με 1 πολύ κρίσιμο τρίποντο στο τέλος). Από τον ΠΑΟΚ, εξαιρετικός ήταν ο Chris Monroe (ο οποίος πάντως σίγησε στο τελευταίο δεκάλεπτο) με 23 πόντους, ενώ σημαντικές βοήθειες προσέφερε και ο William Avery με 18 πόντους.

Στο δια ταύτα τώρα. Ο ΠΑΟΚ είναι μια αρκετά καλή ομάδα με έναν πολύ καλό προπονητή. Αυτό άλλωστε φάνηκε και στο ματς με τον Ολυμπιακό. Μεγάλη του αδυναμία, ωστόσο, αποτέλεσε η έλλειψη inside game που επέτρεπε στον Ολυμπιακό να είναι κοντά στο σκορ και έδινε την εντύπωση ότι αν έβαζε μερικά τρίποντα θα καθάριζε το ματς. Ελπίζουμε ότι η παρουσία του Παπαδόπουλου θα δυναμώσει και άλλο την ομάδα του Σούλη Μαρκόπουλου και αν γίνει αυτό θα έχουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα μάχη για την 3η θέση του πρωταθλήματος φέτος. Στον αντίποδα ο Ολυμπιακός έδειξε για μια ακόμα φορά ότι αντιμετωπίζει προβλήματα αν του στραβώσει το ματς, ειδικά σε καυτές έδρες. Η ομάδα δε φαίνεται να έχει κανένα πλάνο στην επίθεση και όλοι περιμένουν από τον Παπαλουκά να δημιουργήσει και τον Kleiza να εκτελέσει. Συστήματα, εκτός μερικών πολύ βασικών, δε φαίνεται να υπάρχουν προς το παρόν ή τουλάχιστον αν υπάρχουν δεν αποτυπώνονται στο παρκέ. Διάθεση για να αξιοποιηθεί ο Wafer δε φαίνεται στον ορίζοντα, γεγονός που αδιαμφισβήτητα έχει σπάσει την ψυχολογία του παίκτη. Όσο νικάει η ομάδα χάρη στις τεράστιες προσωπικότητες που έχει στο παρκέ δε θα υπάρχει πρόβλημα. Άποψή μου, ωστόσο, είναι ότι αρκεί ένα κακό αποτέλεσμα για να φέρει τα πάνω κάτω στους ερυθρόλευκους. Αν μάλιστα αυτό συνοδεύεται από την υπογραφή του Zelimir Obradovic και του Παναθηναϊκού, τότε τα πράγματα δε θα είναι καθόλου καλά για τον Παναγιώτη Γιαννάκη, o oποίος δε φαίνεται να έχει μάθει από τα παθήματά του τόσο καιρό και επιμένει όταν η ομάδα προηγείται με 10-15 πόντους, να αφήνει τους παίκτες του να χαλαρώνουν και τελικά να βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση στη συνέχεια του αγώνα.

Περισσότερα για τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό θα πούμε και σε άρθρα που σας έχουμε υποσχεθεί και θα ακολουθήσουν εντός των ημερών, ως ορεκτικό για το derby της 29ης Νοεμβρίου. Μέχρι τότε, πάντως, οι ερυθρόλευκοι απολαμβάνουν την πρόκρισή τους στα ημιτελικά και ο ΠΑΟΚ περιμένει και τη δεύτερή του ευκαιρία το Σαββατοκύριακο στο πρωτάθλημα για να κάνει τη ζημιά στο σύνολο του Γιαννάκη.

Παναθηναϊκός-Πανελλήνιος 80-66

Tα πράγματα στο ΟΑΚΑ, αντιθέτως με τους άλλους προημιτελικούς, ήταν πολύ ήρεμα. Τόσο ήρεμα που έκαναν το Zelimir Obradovic να διαμαρτυρηθεί για τα πολλά άδεια καθίσματα που υπήρχαν στο γήπεδο. Ο Πανελλήνιος μπήκε καλά στο ματς, ο Παναθηναϊκός ακολούθως συμμάζεψε λίγο την άμυνά του, πήρε μια διαφορά και μετά... αυτόματος πιλότος και εύκολη πρόκριση στα ημιτελικά. Για το ματς δεν υπάρχουν πολλά να πεις. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί η επιστροφή του Mike Batiste και του Κώστα Τσαρτσαρή στην ομάδα, καθώς και το γεγονός ότι ήταν σαν να μην έλειψαν ποτέ. Ο Mike ήταν με 15 πόντους ο πρώτος scorer της ομάδας του δείχνοντας ότι είναι πανέτοιμος, ενώ ο Τσαρτσαρής πρόσθεσε άλλους 7. Από τον Πανελλήνιο ξεχώρισε ο Iαν Βουγιούκας με 12 πόντους και αρκετά καλές κινήσεις στο low post. Ο Παναθηναϊκός περιμένει τώρα το νικητή του Ηρακλής-Πανιώνιος για να ξέρει ποιον πρέπει να αποκλείσει ώστε να πανηγυρίσει και τυπικά μια ακόμη πρόκριση σε τελικό Κυπέλλου.

A1 Games of the Week: 2η αγωνιστική

Ολυμπιακός-Μαρούσι 86-77

Όπως το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, έτσι και τώρα ο Ολυμπιακός κλήθηκε να αντιμετωπίσει έναν αξιόμαχο αντίπαλο επιπέδου Euroleague, το Μαρούσι. Οι κερκίδες του ΣΕΦ ήταν άδειες καθώς ο Ολυμπιακός ήταν τιμωρημένος από τους περσινούς τελικούς με τον Παναθηναϊκό, η ώρα ήταν 2 το μεσημέρι και το Μαρούσι είχε δύο σημαντικότατες απουσίες, το Μιχάλη Πελεκάνο και τον Κώστα Καϊμακόγλου, κοινώς όλοι ήμασταν έτοιμοι να δούμε μια εύκολη επικράτηση των "ερυθρολεύκων", οι οποίοι μάλιστα την έψαχναν κιόλας για να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις από τη βαριά ήττα που υπέστησαν στην Ισπανία μεσοβδόμαδα. Τι είδαμε τελικά? Κάτι τελείως διαφορετικό...

Ο Ολυμπιακός μπήκε πιο δυνατά στο ματς, έχτισε μια διαφορά 10-12 πόντων την οποία έχανε κατά διαστήματα και έφτασε τελικά να πάρει το ματς στα τελευταία 4-5 λεπτά χάρη στον επιθετικό οίστρο του Linas Kleiza. Εξετάζοντας, τώρα, σε βάθος τον αγώνα μπορούμε να πούμε ότι αυτή η νίκη ήρθε πολύ δύσκολα και αγχωτικά. Το Μαρούσι, ενθουσιασμένο από την πρώτη του νίκη στη Euroleague και απαλλαγμένο από το άγχος αφού του έλειπαν πολύ σημαντικοί παίκτες, δεν το έβαλε κάτω, πίστεψε στο ματς και παραλίγο να δικαιωθεί. Ο Ολυμπιακός από την άλλη για 2ο συνεχόμενο παιχνίδι δεν ικανοποίησε, έδειξε υπερβολικά αγχωμένος και επιπόλαιος, δεν έπαιξε καλή άμυνα στο μεγαλύτερο διάστημα του παιχνιδιού και θα πρέπει να ευχαριστεί τον "ατομιστή" (όπως τον έχουν βαφτίσει πολλοί) Kleiza που δεν επέτρεψε να γίνει η πρώτη "γκέλα" μέσα στο ΣΕΦ.

Γενικά, οι ερυθρόλευκοι αποπνέουν τον αέρα της ομάδας που δεν έχει βρει πατήματα, που δεν ξέρει καλά καλά τι στυλ παιχνιδιού θέλει να παίξει, που έχει αρκετούς ρόλους συγκεχυμένους στο μυαλό των παικτών και που δέχεται πίεση από όλον τον κόσμο καθώς φέτος φαίνεται ότι απαγορεύεται να χάνει. Αυτήν την κατάσταση ενέτεινε και η φημολογία ότι ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος επέβαλε πρόστιμο στην ομάδα μετά την ήττα στην Ισπανία, ενέργεια της οποία η λογική αν μη τι άλλο είναι αμφιλεγόμενη. Κοιτάζοντας, πάντως, το παιχνίδι αυτό καθ'εαυτό (τα προβλήματα και την εν γένει κατάσταση στον Ολυμπιακό θα τη δούμε σε άλλο άρθρο μέσα στη βδομάδα) μπορούμε να πούμε ότι οι κόκκινοι ψάξανε το Σχορτσιανίτη (16pts 6rebs 1stl 1bl) μέσα στη ρακέτα στην επίθεση και αυτός τους δικαίωσε.

Το πρόβλημα, ωστόσο, ήταν ότι τον... ψάχνανε και στην άμυνα καθώς εκεί χτύπαγε συστηματικά το Μαρούσι με τον εξαιρετικό Jared Homan (23 pts) αλλά και τους πολύ καλούς και δραστήριους Levon Kendall και Δημήτρη Μαυροειδή, οι οποίοι πήραν αρκετά επιθετικά rebounds καταδεικνύοντας την αδυναμία του Ολυμπιακού στο συγκεκριμένο τομέα. Το Μαρούσι, μάλιστα, επέστρεψε και από το -12 στο οποίο έφτασε ο Ολυμπιακός στα τέλη της 3ης περιόδου με ένα υπερβολικό αντιαθλητικό foul υπέρ του Kleiza και μια τεχνική ποινή που ακολούθησε στον πάγκο των κιτρινόμαυρων. Φάνηκε να μένει από δυνάμεις, όμως, στο τέλος (απόρροια και της ταλαιπωρίας του ταξιδιού στη Σλοβενία), δεν είχε σωστές επιλογές στην επίθεση και του έλειψαν πολύ οι 2 παίκτες που προαναφέραμε στα κρίσιμα σημεία, όπου θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να κλέψει και τη νίκη.

Αυτά τα χαρακτηριστικά, που έλειψαν από το Μαρούσι, φαίνεται ότι είχε ο Linas Kleiza (27pts 7rebs), ο οποίος στο τέλος του αγώνα με προσωπικές ενέργειες πήρε πάνω του τον Ολυμπιακό και επέφερε μια (προσωρινή?) ηρεμία στις τάξεις της ομάδας. Σημαντικές βοήθειες υπήρχαν για ένα ακόμα παιχνίδι και από τον Josh Childress (15pts 7rebs 3stls). Αντίθετα ο Von Wafer μπήκε για μόλις 8 λεπτά, έβαλε 4 πόντους και ακόμα δεν μπορεί να προσαρμοστεί (χωρίς βέβαια και η ομάδα να δείχνει μεγάλη διάθεση να τον... "προσαρμόσει" στα πλάνα της). Το παιχνίδι του Ολυμπιακού σε πολλά σημεία είναι άναρχο, η περσινή άμυνα δεν υπάρχει πλέον, τα νεκρά διαστήματα είναι πολλά, η ψυχολογία στο ναδίρ (ίσως και αδικαιολόγητα), τα προβλήματα στο αμυντικό rebound κάνουν την εμφάνιση τους, ενώ και τα μηνύματα από το ΟΑΚΑ και τις εντυπωσιακές εμφανίσεις του Παναθηναϊκού προσθέτουν ένα επιπρόσθετο βάρος στις πλάτες των παικτών και κυρίως του Παναγιώτη Γιαννάκη, ο οποίος μένει να δούμε αν μπορεί τελικά να ενσωματώσει όλα αυτά τα τεράστια ταλέντα, να δώσει έναν πιο γρήγορο και ευχάριστο ρυθμό στην ομάδα και φέρει ξανά την ηρεμία που χρειάζεται ένα σύνολο για να προχωρήσει απερίσπαστο στη διεκδίκηση τίτλων.

MVP: Linas Kleiza

Stats

ΠΑΟΚ-Άρης 83-48

Το άλλο derby της αγωνιστικής, έγινε στην Πυλαία μεταξύ του ΠΑΟΚ και του Άρη. Βέβαια, από τη στιγμή που ξεκίνησε το παιχνίδι και ο ΠΑΟΚ πήρε τη διαφορά, υπήρχε μια μόνο ομάδα στο παρκέ. Ο Άρης σε κανένα σημείο δεν μπόρεσε (ούτε προσπάθησε) να επιστρέψει στον αγώνα και έτσι ήρθε η μεγαλύτερη διαφορά σε μεταξύ τους derby.

Μετά το ματς με τον Ολυμπιακό, είχαμε γράψει ότι ο Φώτης Κατσικάρης ήρθε στη Θεσσαλονίκη για να ξανακάνει τον Άρη, "Αυτοκράτορα", όμως φαίνεται ότι αυτός ο θρόνος (ή έστω και τα σκαλοπάτια μπροστά του) είναι ακόμα πολύ μακριά. Είναι ο ΠΑΟΚ, τόσο καλύτερη ομάδα? Όχι. Απλά είναι δουλεμένος. Ο Σούλης Μαρκόπουλος, συνεχίζει την καλή δουλειά που έκανε στο Μαρούσι και έκανε απλά πράγματα που του έφεραν αυτήν την εύκολη νίκη. Γνωρίζοντας, ότι ο Άρης δεν έχει ποιοτική frontline, έφθειρε τον Andrew Betts με fouls, ανάγκασε τους κίτρινους σε μακρινά σουτ (μερικά υπό πολύ άσχημες προϋποθέσεις), έτρεξε στον αιφνιδιασμό και τελείωσε το ματς από την πρώτη περίοδο. Από εκεί κι ύστερα δεν υπάρχει κάτι άλλο να πούμε. Ο Άρης δεν είναι ομάδα, ο καθένας έκανε ότι ήθελε στο παρκέ, ενώ και μετά τη μεγάλη διαφορά και με τον κόσμο να πιέζει αφόρητα στην Πυλαία, δεν έδειξε διάθεση να αντιδράσει. Ο Φώτης Κατσικάρης, παρακολουθούσε περίλυπος από τον πάγκο και μάλλον αναρωτιόταν από πού πρέπει να ξεκινήσει για να κάνει τους παίκτες του, ομάδα του.

Από το δικέφαλο, ξεχώρισε φυσικά ο Chris Monroe, που με 18 πόντους 5 rebounds και 5 assists ήταν ο πρωταγωνιστής ενώ εξαιρετικός ήταν και ο Παναγιώτης Καυκής στην 1η περίοδο, οπότε και χτίστηκε η διαφορά που έκανε τον αγώνα πιο εύκολο. Αξιόπιστοι ήταν και ο Kenny Gregory και ο Predrag Drobnjak. Στον αντίποδα, δεν ξεχώρισε κανείς. Επειδή όμως κάποιος έπρεπε να πάρει περισσότερες προσπάθειες, ο Andrew Betts είχε 15 πόντους και ακολούθησε ο Jeremy Richardson με 12.

Το συμπέρασμα? Οσον αφορά στον ΠΑΟΚ, η δουλειά του προπονητή φαίνεται στο παρκέ. Είναι αλήθεια, πάντως, ότι οι παίκτες βρέθηκαν σε ιδανική μέρα και αναρωτιόμαστε τι θα γίνει όταν δε θα είναι όλα τόσο ρόδινα. Οσον αφορά στον Άρη, ο Juan Dixon και ο Jeremy Richardson είναι αρκετά καλοί παίκτες. Το ίδιο και ο Aaron Miles και ο Kee-Kee Clark. To πρόβλημα, ωστόσο, εστιάζεται στους ψηλούς όπου υπάρχει μόνο ο Betts και ο Ντικούδης (τραυματίας) που μπορούν να αγωνιστούν κοντά στο καλάθι. Αν λοιπόν ο Άρης δε βρει κι άλλες λύσεις στη frontline (προσπαθεί εδώ και μερικές εβδομάδες χωρίς αποτέλεσμα να επαναποκτήσει το Massey) τότε το μέλλον του για φέτος είναι αβέβαιο.

MVP: Chris Monroe

Stats