Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Bασιλιάδες από το πουθενά




Καιρό τώρα ήθελα να γράψω κάτι για τους Sacramento Kings, καθώς είναι μία από τις αγαπημένες μου ομάδες. Συλλογιζόμενος και τη σεζόν που κάνουν φέτος, τελικά το πήρα απόφαση, βοηθούμενος και από το γεγονός ότι διαθέτουν πολλούς ενδιαφέροντες και συμπαθείς (προς εμένα) παίκτες. Αφορμή στάθηκε η χθεσινή τους νίκη μέσα στο Chicago, νίκη που ήρθε στο τελευταίο λεπτό μετά από την εξωπραγματική ανατροπή μίας διαφοράς 35 πόντων!

Στο ματς αυτό έλαμψε για μία ακόμη φορά το άστρο του Tyreke Evans, που συνεχίζει να μας εντυπωσιάζει με τη μέχρι τώρα σεζόν του. Δεν έχει συμπληρώσει ούτε 2 μήνες στο NBA και ήδη έχει εξελιχθεί στον απόλυτο ηγέτη της ομάδας, έχοντας το θράσος να πάρει το κρίσιμο σουτ ή να δώσει την κρίσιμη λύση στο crunch time, πράγμα που έκανε επιτυχημένα τρεις φορές μέσα σε 6 μέρες. Οι Kings πλέον βρίσκονται στη 10η θέση της πολύ ανταγωνιστικής Δύσης με ρεκόρ 13-14, μόλις 2.5 παιχνίδια πίσω από την προνομιούχο 8η θέση που οδηγεί στα playoffs.

Ποιος να τό 'λεγε λοιπόν για αυτήν την ομάδα, ότι θα μαχόταν για την είσοδό της στην postseason. Πριν ξεκινήσει η σεζόν κανείς δεν πίστευε ότι αυτό το σύνολο θα μπορούσε να συγκεντρώσει πάνω από 20 νίκες. Πολλοί μιλούσαν για τη χειρότερη ομάδα του NBA την τελευταία δεκαετία τουλάχιστον. Το roster της δεν εντυπωσίαζε κανέναν, ενώ όταν τραυματίστηκε ο μόνος star της ομάδας, ο σκόρερ ολκής Kevin Martin, η χρονιά φαινόταν να πηγαίνει από εκείνη τη στιγμή στα σκουπίδια.

Οι εναπομείναντες παίκτες όμως δεν το έβαλαν κάτω, και με την καθοδήγηση του ιδιαίτερα έμπειρου στον κόσμο του NBA, head coach Paul Westphal, έχουν κάνει αρκετές μεστές και ποιοτικές εμφανίσεις, όπως μέσα στη Utah ή ενάντια στους Rockets. Εξάλλου, φαίνεται να έχουν επανακτήσει τη δύναμη της έδρας, μετρώντας 11 νίκες και 3 ήττες στην ARCO Arena, που σε μερικά παιχνίδια θυμίζει (αμυδρά είναι η αλήθεια) το φλεγόμενο κτίριο που είχε γίνει απόρθητο φρούριο της τότε ομάδας των Webber, Bibby, Peja και Divac.

Δεν είναι, βέβαια, μόνο χάρη στον Tyreke που το Sacramento βρίσκεται αυτή τη στιγμή σχεδόν στο 50%. Στους guards, ο Beno Udrih, παρότι έχει χάσει τη θέση του βασικού (αφού ο Westphal προτιμά να ξεκινά με πολύ ψηλή 5άδα, έχοντας τον Evans ως PG), παίζει και φέτος 30 λεπτά το ματς και μάλιστα κάνει ιδιαίτερα αποδοτική σεζόν, καθώς βάζει 14 πόντους και σουτάρει με το εκπληκτικό για guard 53%, career highs και τα δύο. Την τρίτη λύση στο "1" αποτελεί ο Sergio "Spanish Chocolate" Rodriguez, που φέτος παίζει πιο ώριμα και συγκεντρωμένα από ποτέ. Στο "2", δεδομένου του τραυματισμού από την αρχή της χρονιάς του Francisco Garcia, αναπληρωματικός του Tyreke είναι ο πολύ καλός σουτέρ Ime Udoka.

Στους forwards υπάρχει πληθώρα ταλαντούχων και εξελίξιμων παικτών. Ο Ισραηλινός Casspi, ο ιδιαίτερα αθλητικός και πολλά υποσχόμενος Donte Greene και ο γνωστός μας "σκληρός" και μεθοδικός Andres Nocioni συνθέτουν μία καλή τριάδα επιλογών στο "3" και στο "4". Ως 4άρι (τελευταία παίζει περισσότερο center) μπορεί να χαρακτηριστεί και η φετινή αποκάλυψη, ο Jason Thompson. Στη rookie σεζόν του, για όσους τον είχαν προσέξει, είχε δείξει ορισμένα πολύ καλά στοιχεία και κυρίως μία μεγάλη έφεση στα rebounds. Φέτος έχει ανέβει τουλάχιστον ένα σκαλί σε κάθε τομέα του παιχνιδιού του, έχοντας σχεδόν double-double σε μέσο όρο, μαζί με 1 τάπα ανά αγώνα. Επιθετικά βέβαια έχει δρόμο μπροστά του, από την άποψη των κινήσεων στο post, αν θέλει να αποτελεί συνεχή απειλή για τους αντίπαλους ψηλούς. Μέχρι στιγμής όμως καταφέρνει να βάζει 15 πόντους σε κάθε ματς βασιζόμενος μόνο και μόνο στο συνεχές hustling και την αθλητικότητά του. Και αυτό μόνο θετικό μπορεί να είναι.

Extra λύσεις στους ψηλούς είναι ο Spencer Hawes των 215 εκατοστών και των πολλών τριπόντων, που ξεκίνησε αρκετά καλά (κάνοντας σχεδόν triple-double σε ένα early-season ματς με το Memphis) αλλά πλέον έχει χάσει αρκετά λεπτά συμμετοχής από το Westphal, δείχνοντας ότι χρειάζεται περαιτέρω βελτίωση. Ο φιλότιμος και άτεχνος Jon Brockman και ο "άνθρωπος-expiring contract" Kenny Thomas απλά προσφέρουν μερικά rebounds, μερικά fouls και μερικές ανάσες στους βασικούς.

Η συνέχεια αναμένεται δύσκολη για τους Kings, που αντιμετωπίζουν αύριο το Cleveland και το Σάββατο τους Lakers. Όλοι στους Kings ξέρουν ότι τα playoffs αποτελούν δυσκολότατο στόχο και η ομάδα θα πρέπει να υπερβάλει πραγματικά εαυτόν για να συνεχίσει να παίζει και μετά τον Απρίλιο. Η πρόκριση στην postseason, όμως, δεν είναι αυτοσκοπός. Περισσότερη σημασία έχει (και μέχρι στιγμής το καταφέρνουν) να δείξουν ότι υπάρχει ελπίδα για το μπασκετικό μέλλον του Sacramento και ότι το franchise δηλώνει παρόν. Κανείς, πιστεύω, δε θα ήθελε να δει μία πιθανή μετακόμισή τους στο Anaheim ή το Kansas City, όπως ακούγεται. Και πιστεύω ότι ο Tyreke Evans θα φροντίσει για την αποφυγή ενός τέτοιου σεναρίου.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου