Κυριακή, 26 Ιουλίου 2009

Σκέψεις... 25/07


1) Στο κυνήγι του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που διεξάγεται στη Ρόδο, συνεχίζει να βρίσκεται η Εθνική Νέων. Οι τρομεροί μικροί κέρδισαν σήμερα και τον κακό δαίμονα της Εθνικής Ανδρών, την Ισπανία. Ο αγώνας ήταν συγκλονιστικός. Η Ελλάδα δεν ξεκίνησε καθόλου καλά, δεν είχε καθαρό μυαλό, εγκλωβίστηκε στην καλή και επιθετική άμυνα των Ισπανών, καθώς και στα γνωστά ψυχολογικά τους τρικ με τα οποία προκαλούν τον αντίπαλο και τον εκνευρίζουν (είναι περιβόητες οι βουτιές των Navarro, Calderon, Garbajosa, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι για αυτό το λόγο μας νικούν οι Ισπανοί όπου μας πετυχαίνουν τα τελευταία χρόνια). Εξάλλου, η παρουσία πολλών οπαδών στο Βενετόκλειο σίγουρα άγχωσε τους παίχτες μας, οι οποίοι δεν είναι συνηθισμένοι να αγωνίζονται μπροστά σε τόσο απαιτητικό κοινό. Έτσι, τα πολλά λάθη της Ελλάδας (κυρίως του Σλούκα), η αστοχία μας πίσω από τη γραμμή του τριπόντου και η αντίστοιχη εκπληκτική ευστοχία των Ισπανών (7/13 στο σημείο που το παιχνίδι έδειχνε να ξεφεύγει), η οποία πάντως ήταν και απόρροια της κακής μας άμυνας, μας έφεραν πίσω στο ημίχρονο. Η Εθνική, πάντως, δεν αγχώθηκε, βρήκε τις λύσεις από παίχτες που δε λογίζονται ως βασικοί, έπαιξε καλή άμυνα, πέτυχε κρίσιμα σουτ και παρουσιάστηκε πολύ παθιασμένη (ίσως υπέρ του δέοντος μερικές φορές) στο δεύτερο μισό. Έτσι καταφέραμε να περάσουμε στον τελικό, όπου αντιμετωπίζουμε αύριο τη Γαλλία, μια πολύ δύσκολη αντίπαλο και τη μόνη που μας έχει νικήσει μέχρι στιγμής.

Οι πρωταγωνιστές της σημερινής μας νίκης κατά τη γνώμη μου ήταν οι εξής: α) Ζήσης Σαρικόπουλος. Ο Ζήσης, αν και προέρχεται από τραυματισμό, ήταν πολύ καλός και έδειξε ότι το χρόνο που πέρασε έχει βελτιωθεί αρκετά. Μας κράτησε σε επαφή με το σκορ στο πρώτο ημίχρονο, όταν δεν παίζαμε καλά και είχε αρκετά καλά post moves (με αποκορύφωμα ένα up and under ανάμεσα σε δύο αντιπάλους) και καλό passing game, ενώ γέμιζε τη ρακέτα περισσότερο από το Μπόγρη. β) Κώστας Σλούκας. Ο Σλούκας ήταν ο πρώτος σκόρερ της Εθνικής μας με 17 πόντους και 4 κλεψίματα και απεδείχθη καθοριστικός στο δεύτερο ημίχρονο. Αν δεν είχε κάνει τα 6 λάθη, που θα μπορούσαν να αποβούν μοιραία, θα ήταν ιδανικός. γ) Βαγγέλης Μάντζαρης. Πέρασε στον αγώνα στη θέση του "απρόσεχτου" Σλούκα και κατάφερε με τη μυαλωμένη παρουσία του να μαζέψει το παιχνίδι της Εθνικής και να πιέσει τα guards των Ισπανών. Μη σας ξεγελούν οι μόλις 6 πόντοι του, καθώς αυτά που έκανε μέσα στο γήπεδο δεν αποτυπώνονται στη στατιστική. Πέτυχε και ένα πολύ κρίσιμο τρίποντο στον αιφνιδιασμό τη στιγμή της μεγάλης ανατροπής της Ελλάδας και ενώ είχαμε περάσει μπροστά. δ) Κώστας Παπανικολάου. Συγκλονιστικός. Παθιασμένος. Ταλαντούχος. Με πληθωρική στατιστική (9πόντοι, 6 rebs, 5 stls, 2 blks αλλά και 5 λάθη) έδωσε λύσεις στο δεύτερο ημίχρονο, έπαιξε καλή άμυνα και είχε πολύ καλές προσωπικές κινήσεις στην επίθεση. Θα πρέπει να προσέξει, όμως, το υπερβολικό σε πολλά σημεία trash talking στους αντιπάλους του γιατί μπορεί στο μέλλον να στοιχίσει στις ομάδες του και είναι κρίμα. ε) Χάρης Γιαννόπουλος. Αναμφισβήτητα ο MVP της αναμέτρησης. Ήρθε από τον πάγκο και έβγαλε τρομερή ενέργεια στο παρκέ. Με 16 πόντους, οι περισσότεροι πολύ κρίσιμοι, και 5 rebounds χτύπησε τους Ισπανούς από εκεί που δεν το περίμεναν. Με φονικά προσωπικά σουτ, καλές επιλογές και ώντας συνεπέστατος στις άμυνες του και στη διεκδίκηση των rebounds ήταν ο άσος στο μανίκι της Ελλάδας και για αυτό από τη στιγμή που μπήκε, δεν ξαναβγήκε από τον αγωνιστικό χώρο παρά μόνο για τις απαραίτητες ανάσες.

Δεν έλειψαν πάντως τα νεύρα καθ'όλη τη διάρκεια του αγώνα, ενώ στο τέλος απειλήθηκε σύρραξη καθώς ο Νίκος Παππάς έφτυσε έναν αντίπαλό του. Τέτοιες συμπεριφορές δεν αρμόζουν σε αθλητές και καλό είναι να κοπούν από αυτές τις ηλικίες γιατί μετά είναι δύσκολο. Δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητα και τα νεύρα των Ισπανών οι οποίοι ξέσπασαν στα αποδυτήρια. Ευχόμαστε τα καλύτερα στην Εθνική και ελπίζουμε να πανηγυρίσουμε αύριο και κατά των Γάλλων και να μην πάρουν και αυτοί εκδίκηση, όπως εμείς σήμερα, για το αντίστοιχο συγκρότημά τους των Ανδρών, το οποίο όπου συναντάμε τα τελευταία χρόνια το αποκλείουμε εύκολα ή δύσκολα.

2) Συνεχίζουμε να κινούμαστε σε ευρωπαϊκά πλάισια, αφού απών από το Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας θα είναι εκτός των άλλων και ο Andrei Kirilenko, όπως ανακοίνωσε μέσω του ατζέντη του. Η εξέλιξη αυτή δυσκολεύει εκ νέου την αποστολή του David Blatt, αφού εκεί δε θα βρίσκεται ούτε ο ήρωας της προηγούμενης διοργάνωσης J.R. Holden. Μέχρι τώρα το φετινό Ευρωμπάσκετ στιγματίζεται από τις απουσίες πολλών παιχτών όπως ο Dirk Nowitzki, ο Jose Calderon, ο Δημήτρης Διαμαντίδης και ο Θοδωρής Παπαλουκάς. Θα αγωνιστεί, πάντως, τελικά ο Pau Gasol και όλοι ξέρουμε πόσο σημαντικός είναι αυτός για την Ισπανία.

3) Περνώντας τώρα στο μεταγραφικό "μέτωπο", αξίζει να αναφέρουμε ότι τις τελευταίες ώρες, έχει αναπτυχθεί έντονη φημολογία ότι ο Ricky Rubio, το παιδί-θαύμα του Ισπανικού μπάσκετ, είναι έτοιμος να υπογράψει στη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Rubio, που επελέγη στο νούμερο 5 του draft φέτος από τους Minnesota Timberwolves, δε φαίνεται να καίγεται να πάει στο ΝΒΑ ακόμα, κάτι που μάλλον έχει σχέση και με την ομάδα που τον επέλεξε αφού οι T'Wolves παραπέουν τα τελευταία χρόνια και σίγουρα η πόλη δεν αποτελεί θέλγητρο για ένα μεσογειακό Ευρωπαίο. Εκτός αυτού, σημαντικό ρόλο παίζει και η στάση της Joventut, η οποία αξιώνει μεγάλο buy-out, το οποίο οι Αμερικανοί δε φαίνονται διατεθειμένοι να πληρώσουν. Αναμένουμε με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον την εξέλιξη αυτής της υπόθεσης, καθώς σε περίπτωση που η Ρεάλ καταφέρει και πάρει αυτόν τον παίχτη τότε θα έχει ισχυροποιηθεί σε σημαντικότατο βαθμό στα guards, προσθέτοντας ένα ακόμα κομμάτι στο παζλ που προσπαθεί να λύσει ο Ettore Messina και το οποίο απεικονίζει την κατάκτηση της φετινής Ευρωλίγκας αλλά και των εγχώριων τίτλων από τη "βασίλισσα".

4) Πάμε και λίγο στο ΝΒΑ, όπου οι Portland Trail Βlazers βρήκαν τον έμπειρο point guard που έψαχναν στο πρόσωπο του Andre Miller των Philadelphia 76ers. Αυτός έρχεται να πλαισιώσει τη νεανική και ενθουσιώδη πλην όμως άπειρη ομάδα των Blazers στην προσπάθειά τους για μια διάκριση στα playoffs. Ο Andre Miller είναι ένας εξαιρετικός playmaker που έχει μέσο όρο στη 10ετή του καριέρα στο ΝΒΑ 14.6 ppg και 7.4 apg . Δυνατά του σημεία αποτελούν τα drives και η δυνατότητα του να ποστάρει τον αντίπαλο point guard καθώς είναι αρκετά δυνατός και μπορεί να παίζει κοντά στο καλάθι. Παίζει αρκετά καλή άμυνα. Κύρια προσόντα του είναι η εμπειρία και η σταθερότητά του. Ένδειξη της τελευταίας είναι και το ότι ο Miller έχει παίξει 530 συνεχόμενα ματς στο ΝΒΑ, αριθμός ρεκόρ, ενώ έχει χάσει μόλις 3(!) σε όλη του την καριέρα. Σημαντική αδυναμία του, ωστόσο, συνιστά το ανύπαρκτο περιφερειακό του σουτ, αφού στα τρίποντα έχει ποσοστό το τραγικό 21%. Αυτό θέτει κάποια ερωτήματα, ως προς το πώς θα αξιοποιήθει από τη νέα του ομάδα σε ορισμένες πεντάδες (αν βρίσκονται για παράδειγμα στην πεντάδα οι Miller, Roy, Batum, Aldridge, Oden τότε αξιόπιστο περιφερειακό σουτ υπάρχει μόνο στο 2) αλλά σε κάθε περίπτωση αυτό είναι υπόθεση του προπονητή και άποψή μου είναι ότι το Portland έκανε διάνα με τον Andre και θα παρουσιαστεί και αυτό πιο δυνατό την καινούρια χρονιά, ειδικά αν πάρει και ένα physical ποιοτικό 4άρι.

p.s. Λόγω διακοπών, δε θα μπορέσω να γράψω για μερικές μέρες στο Run-N-Gun, σας αφήνω όμως στα αξιόπιστα χέρια του Β.Α. που θα παραμείνει στις επάλξεις μέχρι τις 30 Ιουλίου.

1 σχόλιο:

  1. Ena exw na pw: an tou xronou ston Olympiaco den paizei o Sloukas kai ant'autou paizei h mpasketikh apath pou legetai Igor Milosevic (an meinei telika), tha einai egklhma.

    ΑπάντησηΔιαγραφή